Ulica Sadowa w Stargardzie – remont, który zamiast pomagać, zaczyna utrudniać życie?

Miała być długo wyczekiwana poprawa, a wyszła pułapka dla kierowców, przedsiębiorców i służb ratunkowych. Remont ulicy Sadowej w Stargardzie, który od początku budził nadzieje, dziś staje się dla wielu mieszkańców symbolem urzędniczej bezrefleksyjności i braku nadzoru.

Wąskie gardło Stargardu – jak jedna decyzja wpływa na całą dzielnicę

Przez lata dziurawa, łatana prowizorycznie ulica doczekała się inwestycji, na którą Stargard przeznaczył środki nie tylko z własnego budżetu, ale również z funduszy powiatowych i wojewódzkich. I choć na papierze wszystko wyglądało jak należy, rzeczywistość pokazała zupełnie inny obraz. Bo czy naprawdę budując nową drogę w XXI wieku, trzeba zostawić słup energetyczny niemal na środku jezdni?

Nie prosimy o nic ponad zdrowy rozsądek. Skoro budujemy nową ulicę po latach dziur i łataniny, zróbmy ją tak, by była bezpieczna i użyteczna przez kolejne dekady – bez słupa i drzewa w jezdni, pełnej szerokości.

• jeden z mieszkańców ul. Sadowej w Stargardzie

Na jednym z odcinków Sadowej realna szerokość jezdni zmniejszyła się do około 3 metrów. To mniej niż szerokość standardowego garażu. Winowajcą jest stary słup, który – mimo dostępnej przestrzeni – pozostał w pasie drogowym. Jakby tego było mało, granica jednej z działek (nr 45/2) została potraktowana jak linia nie do ruszenia, choć jej ogrodzenie wyraźnie wchodzi na teren drogi. Możliwość poszerzenia? Była. Wola? Najwyraźniej nie.

W tym ciasnym układzie trudno mówić o komforcie jazdy. Ulica jest ślepa, a to oznacza jedno: każdy wjazd – od śmieciarki, przez karetkę, po dostawczaka – to operacja na milimetry. Już dziś mieszkańcy boją się o swoje ogrodzenia, świeżo ułożone krawężniki i bezpieczeństwo dzieci. A finalnej warstwy asfaltu nawet jeszcze nie położono.

Uszkodzone drzewo i zamknięcia bez ostrzeżenia

Dąb, który miał być ozdobą ulicy, został uszkodzony podczas prac ziemnych – wyrwane korzenie mogą oznaczać, że drzewo nie przetrwa pierwszej silniejszej wichury. Czy ktoś ocenił to ryzyko? Na razie nikt nie odpowiada.

Do tego dochodzi chaos organizacyjny. Mieszkańcy przyznają, że czują się odcięci od świata – w godzinach 8–16 ulica jest zwykle zamknięta, nawet przy robotach, które można by wykonać połowicznie. Efekt? Firmy lokalne tracą klientów, dostawy są opóźnione, a mieszkańcy nie mogą liczyć nawet na to, że dojedzie do nich lekarz czy opiekunka.

Mieszkańcy chcą odpowiedzi – i mają rację

W ostatnich tygodniach społeczność z Sadowej postanowiła działać. Złożyli petycję do starostwa w sprawie uszkodzonego drzewa, a do Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego trafiło pismo z konkretnymi pytaniami o projekt, nadzór, bezpieczeństwo i możliwość odszkodowań. Na razie – cisza.

Nie domagają się cudów. Chcą tylko, by inwestycja, która miała być symbolem rozwoju, nie stała się synonimem urzędniczego absurdu. “Zróbmy ją tak, by była bezpieczna i użyteczna przez kolejne dekady” – mówią mieszkańcy. I trudno im się dziwić. Bo jeśli dziś nie zadamy pytań o sensowność tej budowy, jutro możemy wszyscy stanąć przed podobnym problemem – tylko na innej ulicy, w innym mieście.

My równiez poprośliliśmy powyższe urzędy o komentarz. Czekamy na odpowiedź.